Historia Przedszkola nr 1 w Brześciu Kujawskim

 

Po odzyskaniu niepodległości w lipcu 1945r., zarząd miejscowego koła PCK postanowił otworzyć przedszkole dla najbiedniejszych dzieci. Po dokonaniu remontu budynku, od 14 września, rozpoczęły się zajęcia w przedszkolu, którego kierownictwo objęła Genowefa Jędrzejewska. Budynek znajdował się wówczas przy ulicy Piaskowej i był dość obszerny jak na jednooddziałowe przedszkole: posiadał dwie duże i dwie mniejsze sale. jednak warunki bytowe nie należały do najłatwiejszych.

Wyposażenie placówki stanowiło pięć długich stołów, dziesięć ławek i dwie stare szafy. Nie było żadnych zabawek ani środków dydaktycznych. Placówka nie posiadała także pracowników obsługi, ponieważ za oferowaną wówczas niską pensję  nikt nie chciał podjąć takiej pracy. Toteż p. kierownik samodzielnie wykonywała wiele dodatkowych prac związanych z funkcjonowaniem przedszkola: popołudniami sprzątała, a nocami paliła w piecach.

Untitled-1

Nastał grudzień 1945r. Kierownictwo postanowiło zorganizować pierwszą w wolnej Polsce „Choinkę”. Dzieci, rodzice i przedstawiciele miejscowych władz bardzo przeżyły tę uroczystość. Przedszkolacy, pod kierunkiem p. Jędrzejewskiej, przygotowali występ artystyczny. Kolędowano w niedostatku, a nawet w biedzie – w chłodnych salach – ale wokół unosiła się atmosfera szczęścia, gdyż była to pierwsza choinka w wolnej Polsce i pierwsze występy przedszkolaków!

Poprawę sytuacji przyniosły dopiero następne lata. W 1948r. otrzymano fundusze na skromne wyposażenie Sali i na wyżywienie. Dzieci otrzymywały drugie śniadanie, niekiedy obiady. Zatrudniono woźną, p. Stanisławę Rolirad oraz kucharkę – Genowefę Rolirad. Zatrudniono także wychowawczynię p. Helenę Nowak.

Od stycznia 1949. przedszkole zostało upaństwowione. Placówka przekształciła się w dwuoddziałowe przedszkole. Rok 1950 znów przyniósł zmiany. Budynek w którym odbywały się zajęcia z dziećmi mieścił się poza miastem. Toteż droga dzieci z miasta była uciążliwa i niebezpieczna ponieważ musiały one pokonać dość uciążliwą trasę. W tym samym roku wzrosła liczba dzieci i dwa oddziały już nie wystarczały. Również warunki lokalowe stały się niewystarczające. Wyremontowano więc budynek przy ulicy Krakowskiej. Zatrudniono kolejną wychowawczynię, p. Marię Żbikowską, a przedszkole przekształciło się w trzyoddziałowe, liczące 105 dzieci. Jednak warunki bytowe i sanitarne wciąż były bardzo ciężkie. Lokal był wilgotny, zagrzybiony, brakowało ubikacji wewnątrz pomieszczenia. Toteż władze cały czas myślały o przygotowaniu lepszego lokum.


W maju 1952r. oddano do użytku budynek przy ulicy Dubois, który spełniał oczekiwania nauczycieli, rodziców i dzieci, które odtąd mogły korzystać z ubikacji, bieżącej wody, a także z przyległego ogrodu, w którym bawiły się i pracowały wraz z nauczycielkami.
W roku szkolnym 1952/1953 w placówce pracowały już cztery nauczycielki: p. E. Wiśniewski, Maria Żbikowska, J. Pawlicka oraz kierowniczka – Genowefa Jędrzejewska.



Skład personelu zmienił się dopiero rok później, kiedy to za p. Marię Żbikowską przyjęto p. Annę Rachwalską. W miarę upływu lat i poprawy warunków bytowych i lokalowych w przedszkolu zaczęto organizować coraz więcej uroczystości, takich jak: „Wielkanocne jajeczko”, „Międzynarodowy Dzień Dziecka”, „Międzynarodowy Dzień Kobiet” czy Zakończenie roku szkolnego. Związane to było ze zwiększającą się liczbą personelu dydaktycznego i pomocniczego. W roku szkolnym 1958/1959 w przedszkolu pracowały następujące nauczycielki: Eugenia Tobolska, Anna Rafalska, Wanda Seklecka, pomoc wychowawcy - Marta Glińska , intendentka- Teresa Komorowska, kucharka - Stanisława Rolirat, Rachwalska Franciszka oraz woźna – Alina Woźniak.
Przez kilka następnych lat w skład personelu nie ulegał zmianom. Przyniósł je dopiero rok szkolny 1963/1964. Na stanowisku nauczycielek pracowały wówczas panie: Jadwiga Dębicka, Eugenia Tobolska, Anna Rygiewicz. 
Uroczystość choinkowa miała wówczas jakże inny charakter od tej pierwszej zaraz po wojnie. Na fotografiach zgromadzonych w kronice widać pięknie ubrane rozbawione dzieci, rozbawione, którym do tańca w czasie zabawy choinkowej przygrywał po raz pierwszy prawdziwy zespół Szkoły Muzycznej. Fotografia z roku 1969 ukazuje coraz lepiej wyposażony plac zabaw, ze stolikami dostosowanymi do wzrostu dzieci, zabawki, piaskownice i kącik tematyczny zachęcający do zabawy w „dom”. 
W roku 1971 zmieniło się kierownictwo przedszkola. Nad całością czuwała od tej pory p. Krystyna Gołębiewska. 
Płynęły lata, a przedszkole rozwijało się i potrzebowało kolejnej nauczycielki. Od 1974 roku personel dydaktyczny zwiększył się do 4 osób, gdyż zatrudniono p. Wandę Marciniak. Kolejne dwa lata upłynęły bez większych zmian. Aż nadszedł rok 1976, kiedy to na zasłużoną emeryturę odeszła p. kierownik Krystyna Gołębiewska, a na jej miejsce przyjęto p. Bogumiłę Kowalewską , która pełniła funkcję dyrektora przedszkola nieprzerwanie przez 26 lat.
Pewnego jesiennego dnia 1977 roku do przedszkola zawitał dziennikarz ,,Gazety Pomorskiej” , któremu dzieci z wielkim przejęciem opowiadały o swojej klasie, zabawach i codziennych czynnościach . z wielką niecierpliwością oczekiwały notatki w prasie. Przeczytaliśmy tam m.in.: „Grupa sześciolatków przedszkola w Brześciu Kuj. liczy 36 wesołych, zadbanych dziewczynek i chłopców. Ich sala, jak inne obszerne, ładnie urządzone – obfituje w różne zabawki. Niektóre z nich stanowią zarazem pomysłowe pomoce naukowe, które ułatwiają poznawanie liczb i rachunków, albo służą do ilustrowania opowiadań nauczycielki…”. 
Od 1978r. funkcjonowało tzw.,,ognisko” dla dzieci przygotowujących się do nauki w szkole, które obejmowało 24 wychowanków. Oddział ten prowadziły wymiennie dwie nauczycielki m.in. p. Anna Zaparuszewska. W kolejnych latach do przedszkola napływało coraz wiecej dzieci.
W związku z tym oprócz sześciolatków przez wiele lat organizowano drugą grupę dzieci przygotowujących się do szkoły tzw. Ognisko, które od 1981 r. prowadziła p. Janina Nadzieja, która zastąpiła p. Wandę Marciniak. Kolejne lata także przyniosły zmiany w składzie Rady Pedagogicznej. W 1984 roku zatrudniona została p. Lidia Górecka i p. Anna Talarek, która pracuje do dnia dzisiejszego; Podobnie p. Jolanta Gołembiewska, która pracuje z nami od 1985r.

Choć dzieci świetnie się czuły w przedszkolu przy ulicy Dubois, władze lokalne oraz wojewódzkie czyniły starania, aby wybudować nowy obiekt szkolny. W kompleksie budynków przewidziano również przedszkole. Inicjatywa Kuratorium Oświaty i Wychowania we Włocławku oraz wytężona praca Przedsiębiorstwa Budownictwa Rolniczego we Włocławku doprowadziły do tego, że w sierpniu 1987 roku został oddany duży obiekt mieszczący się przy ulicy Hanki Sawickiej. W celu zagospodarowania pomieszczeń na przyjęcie 137 dzieci, prace porządkowe i adaptacjne prowadzone były przez cały personel przedszkola, do późnych godzin wieczornych. Duży wkład pracy wnieśli również rodzice dzieci, a miejscowe zakłady pracy służyły środkami transportu. Dzień pierwszy września 1987 r. był szczególny w historii naszej placówki. Na uroczyste jej otwarcie przybyli mieszkańcy miasta 60 zaproszonych gości, wicewojewoda włocławski, KW PZPR Stanisław Strzelecki, kurator Henryk Kopczyński, lokalne władze polityczne, załoga Przedsiębiorstwa Budownictwa Rolniczego we Włocławku, dyrektorzy miejscowych zakładów pracy oraz przedstawiciele tygodnika „Kujawy”. W tym dniu pracę rozpoczęła kolejna nauczycielka p. Beata Ręczkowska, która jest z nami do dziś. 
Mijały lata, przestronne sale wypełniły się zabawkami i nowymi meblami. Razem z dziećmi organizowałyśmy coraz więcej uroczystości przedszkolnych, w których uczestniczyli rodzice, dziadkowie, babcie. Wtedy właśnie została zatrudniona p. Anna Wojciechowska, która zastąpiła p. Jadwigę Dębicką, odchodzącą wówczas na zasłużoną emeryturę.
Przeglądając strony kroniki, z zapisów i zdjęć dowiadujemy się o coraz doskonalszych, nowocześniejszych sposobach i metodach pracy nauczycielek, które przez kolejne lata urozmaicały pracę z dziećmi organizowaniem wycieczek, spacerów, teatrzyków żywego aktora.
Tak upłynęły cztery lata, nastał rok 1994 a z nim kolejne zmiany kadrowe. Dnia 1 września tegoż roku do pracy przystąpiła p. Joanna Czerwieńska, która opuściła placówkę po dwóch latach oraz katechetka p.Jolanta Kamińska, która nadal pracuje z nami.
Ambicją naszego personelu było doskonalenie bazy dydaktycznej placówki, toteż Rada Pedagogiczna, na czele z dyrekcją, postanowiła sama zadbać o środki finansowe na pokrycie potrzeb przedszkola, organizując bale karnawałowe dla rodziców. Odbyły się one w latach 1993-1998. W między-czasie rok 1996 przyniósł kolejną zmianę personalną związaną z przyjęciem do grona pedagogicznego p. Iwony Kowal – Dobieckiej, która przez cały czas pracuje w naszym przedszkolu.
Przez wszystkie lata pracy kadra pedagogiczna starała się zapewnić swoim wychowankom jak najwięcej atrakcji. Wzbogacała swój warsztat pracy i robiła wszystko, aby dzieci czuły, że są tu najważniejsze. Dlatego nauczyciele – oprócz nauki – zapewniali dzieciom udział w wielu uroczystościach, na które bardzo często zapraszani byli ich rodzice.
Okres świąteczny 2000 roku miał w przedszkolu szczególny charakter. Właśnie wtedy po raz pierwszy nasza placówka zorganizowała Wigilię dla dzieci i ich rodziców. W czasie tej uroczystości panowała serdeczna, a jednocześnie podniosła atmosfera zbliżających się świąt Bożego Narodzenia.
O tym, że nauczyciele nieustannie poszukiwali coraz doskonalszych metod pracy, dowiadujemy się z jednego zapisków kroniki , który mówi ,iż w kwietniu 2000r. został po raz pierwszy zorganizowany „Dzień Otwarty”. Zaproszono wówczas dzieci, które wkrótce miały przekroczyć próg naszego przedszkola, ich rodziców i wszystkich pracowników placówki. Mogli oni obejrzeć klasy i zapoznać się ze specyfiką pracy w poszczególnych oddziałach.
Każdy rok szkolny kończył się bardzo uroczyście , ale zakończenie roku szkolnego 2001/2002 było niezwykłe i niezapomniane. Na zasłużoną emeryturę po 26 latach kierowania przedszkolem odeszła dyrektor, p. Bogumiła Kowalewska. 
Z dniem 1 września 2002r.funkcję dyrektora naszej placówki objęła p.Jolanta Misterska. W chwili obecnej Rada Pedagogiczna składa się z sześciu nauczycieli: p.Jolanty Gołembiewskiej, p. Iwony Kowal- Dobieckiej, p. Beaty Ręczkowskiej , p. Anny Talarek, p. Anny Wojciechowskiej. Natomiast personel pomocniczy tworzą trzy woźne oddziałowe: Wacława Furmankiewicz, Jadwiga Smolińska, Jadwiga Szynkler.
Mamy nadzieję, że, tak jak dotychczas, nasza placówka będzie prężnie się rozwijać, a dzieci będą się w niej czuły jak w drugim domu.
Współpracując z władzami miasta oraz rodzicami na pewno zrealizujemy wiele zamierzeń dotyczących naszego miejsca pracy, nauki i zabawy.